Historie EF: Ryouhei z Japonii w EF Auckland

Dlaczego zdecydowałeś się na wyjazd za granicę?

Podczas podróży po Azji Południowo-Wschodniej spotkałem ludzi, którzy mi pomogli, ale nie potrafiłem nawet powiedzieć im „dziękuję” po angielsku. Byłem tym bardzo rozczarowany, dlatego postanowiłem nauczyć się języka i kiedyś wrócić, żeby im podziękować.

Dlaczego wybrałeś EF?

Zostało mi polecone przez znajomego.

Jaki był Twój poziom językowy przed i po wyjeździe?

Przed wyjazdem mój angielski był bardzo słaby. Miałem złe doświadczenia z nauką w gimnazjum i traktowałem angielski jak coś trudnego i nieprzyjemnego.

Po wyjeździe byłem już w stanie komunikować się z innymi i rozumieć, co mówią obcokrajowcy. Zacząłem też naprawdę lubić mówić, czytać i pisać po angielsku.

Jak przygotowywałeś się do wyjazdu?

Oglądałem wszystkie znane mi filmy po angielsku.

Jak wyglądała atmosfera w klasie i skąd byli Twoi znajomi?

W mojej klasie było wielu studentów z Francji, a każdy miał inny charakter, więc zajęcia były bardzo ciekawe.

Często organizowałem różne wydarzenia i konkursy, a wszyscy bardzo angażowali się w ich wygrywanie.

W klasie byli też studenci ze Szwajcarii, Meksyku, Chile, Ekwadoru i Hiszpanii.

Jakie zajęcia SPIN podobały Ci się najbardziej?

Bardzo podobały mi się zajęcia z TED Talks – oglądaliśmy różne wystąpienia i dyskutowaliśmy o ich treści oraz pomysłach prelegentów.

Lubiłem też zajęcia z wymowy. To był mój pierwszy kontakt z nauką poprawnej wymowy i dużo ćwiczyłem, naśladując nauczyciela.

O czym rozmawiałeś podczas indywidualnych konsultacji?

Nie miałem większych problemów ani obaw, więc rozmowy były raczej luźne.

Czy brałeś udział w dodatkowych aktywnościach?

Po zajęciach często grałem w piłkę nożną ze znajomymi i lokalnymi mieszkańcami. To była świetna okazja, żeby ćwiczyć język i poznać lokalny akcent – choć bywał trudny do zrozumienia.

Jak wyglądało Twoje zakwaterowanie?

Mieszkałem u rodziny goszczącej – była to mama z synem z Indii. Miałem też współlokatorów z Meksyku i Kolumbii.

Później wynająłem własne mieszkanie.

Jak dojeżdżałeś do szkoły?

Chodziłem pieszo – zajmowało to około 40 minut.

Jak spędzałeś czas po zajęciach i w trakcie wakacji?

Po zajęciach często wychodziłem ze znajomymi na drinka – poznawałem ludzi w różnym wieku i z różnych środowisk.

Podczas dłuższych przerw wynająłem samochód i podróżowałem po okolicy.

Jak oceniasz wsparcie EF na miejscu?

Zespół EF był bardzo pomocny, życzliwy i zawsze gotowy do pomocy.

Co najbardziej zaskoczyło Cię w Nowej Zelandii?

Zaskoczyło mnie, jak dorośli ludzie angażują się w zabawę i różne aktywności – i sam zacząłem to robić.

Co zmieniło się w Tobie dzięki temu doświadczeniu?

Najważniejsze jest to, że nauczyłem się mówić. Dużą wartością było też to, że mogłem uczyć się razem z ludźmi na podobnym poziomie i z tym samym celem.

Jakie masz plany na przyszłość?

Podczas kursu regularnie tworzyłem projekty wideo. Kiedy zobaczyłem, że moje filmy sprawiają innym radość, bardzo mnie to zmotywowało.

Zacząłem interesować się produkcją wideo, a mój film końcowy spotkał się z bardzo pozytywnym odbiorem.

Co powiedziałbyś osobom rozważającym wyjazd do Auckland?

Nowozelandczycy są bardzo mili, a ja miałem wspaniałe doświadczenie.

Nauczyciele mówili też, że Auckland oferuje jedne z najlepszych warunków do nauki w EF.

Jeśli chcesz połączyć naukę języka z naturą – zdecydowanie polecam!