Okres warunkowy

Okresy warunkowe służą do spekulacji i rozważań nad tym, co mogło się wydarzyć i co chcielibyśmy, aby się wydarzyło. W języku angielskim, w większość zdań zawierających okres warunkowy, czyli tzw. zdaniach warunkowych, występuje spójnik if. Wiele form okresu warunkowego występuje w zdaniach zawierających czasowniki w jednym z czasów przeszłych, zastosowanie to tzw. „przeszłość nierzeczywista”- the unreal past, w której używamy czasu przeszłego, nawet jeśli nie odnosimy się do wydarzenia z przeszłości. Istnieje pięć głównych sposobów utworzenia zdań warunkowych w języku angielskim. Wszystkie te zdania składają się ze zdania wprowadzanego przez spójnik if i zdania głównego. W wielu zdaniach przeczących okresu warunkowego stosujemy konstrukcję zdania z unless, zamiast z if.

Typ okresu warunkowego Zastosowanie Czas zdania wprowadzonego przez if Czas zdania głównego
Zerowy okres warunkowy Prawdy ogólne Czas Present Simple Czas Present Simple
I okres warunkowy Warunek możliwy do spełnienia i jego prawdopodobny skutek Czas Present Simple Czas Future Simple
II okres warunkowy Warunek hipotetyczny i jego prawdopodobny skutek Czas Past Simple Tryb warunkowy present conditional lub present continuous conditional
III okres warunkowy Warunek nierealny w czasie przeszłym i jego prawdopodobny skutek w przeszłości Czas Past Perfect Tryb warunkowy perfect conditional
Mieszany okres warunkowy Warunek nierealny w czasie przeszłym i jego prawdopodobny skutek w teraźniejszości Czas Past Perfect Tryb warunkowy present conditional

Zerowy okres warunkowy

Zerowy okres warunkowy stosujemy odnosząc się do czynności lub wydarzeń mających miejsce w teraźniejszości lub zawsze i sytuacji prawdziwych i możliwych. Okresu zerowego używamy także, kiedy mówimy o prawdach ogólnych. W obu częściach zdania występuje czas Present Simple, a spójnik if możemy zazwyczaj zastąpić wyrazem when bez zmiany znaczenia.

Zdanie wprowadzone za pomocą if Zdanie główne
If + czas Present Simple Czas Present Simple
If this thing happens that thing happens.
If you heat ice it melts.
If it rains the grass gets wet.

Dowiedz się więcej o tym, jak stosować zerowy okres warunkowy.

I okres warunkowy

I okres warunkowy stosujemy odnosząc się do teraźniejszości lub przyszłości, gdy sytuacja jest realna. I okres warunkowy wyraża warunek możliwy do spełnienia. W takich przypadkach, zdanie wprowadzone za pomocą if występuje w czasie teraźniejszym prostym Present Simple i zdanie główne w czasie przyszłym prostym Future Simple.

Zdanie wprowadzone za pomocą if Zdanie główne
If + czas Present Simple Czas Future Simple
If this thing happens that thing will happen.
If you don't hurry you will miss the train.
If it rains today you will get wet.

Dowiedz się więcej o tym, jak stosować I okres warunkowy.

II okres warunkowy

II okres warunkowy stosujemy odnosząc się do teraźniejszości lub jakiegokolwiek innego czasu i sytuacji nierealnych, praktycznie niemożliwych do spełnienia. Zdania takie nie opierają się na faktach. Używamy II okresu warunkowego do wyrażenia warunku hipotetycznego i jego prawdopodobnego skutku. W zdaniu podrzędnym, wprowadzonym za pomocą if, używamy czasu przeszłego prostego Past Simple, a w zdaniu nadrzędnym trybu przypuszczającego present conditional.

Zdanie wprowadzone za pomocą if Zdanie główne
If + czas Past Simple tryb przypuszczający present conditional lub present continuous conditional
If this thing happened that thing would happen. (lecz nie ma pewności, że to się wydarzy) lub
that thing would be happening.
If you went to bed earlier you would not be so tired.
If it rained you would get wet.
If I spoke Italian I would be working in Italy.

Dowiedz się więcej o tym, jak stosować II okres warunkowy z trybem przypuszczającym present conditional oraz jak stosować tryb przypuszczający present continuous conditional w II okresie warunkowym.

III okres warunkowy

III okres warunkowy stosujemy odnosząc się do przeszłości i sytuacji stojącej w sprzeczności do rzeczywistości. Fakty, na których opieramy zdanie są przeciwnością tego, co wyraża takie zdanie. Używamy III okresu warunkowego w odniesieniu do nierealnego warunku z przeszłości i jego możliwej konsekwencji w przeszłości. W tego typu zdaniach, zdanie wprowadzone za pomocą if występuje w czasie przeszłym Past Perfect, a zdanie nadrzędne w trybie przypuszczającym Perfect Conditional.

Zdanie wprowadzone za pomocą if Zdanie główne
If + czas Past Perfect tryb przypuszczający perfect conditional lub perfect continuous conditional
If this thing had happened that thing would have happened. (lecz żadna z tych rzeczy nie miała miejsca) lub
that thing would have been happening.
If you had studied harder you would have passed the exam.
If it had rained you would have gotten wet.
If I had accepted that promotion I would have been working in Milan.

Dowiedz się więcej o tym, jak stosować III okres warunkowy z trybem przypuszczającym perfect conditional oraz jak stosować tryb przypuszczający perfect continuous conditional w III okresie warunkowym.

Mieszany okres warunkowy

Mieszany okres warunkowy stosujemy w odniesieniu do przeszłości i sytuacji kontynuowanej w teraźniejszości. Fakty, na których opieramy zdanie są przeciwnością tego, co wyraża takie zdanie. Używamy mieszanego okresu warunkowego, aby odnieść się do nierealnego warunku w przeszłości i jego możliwych konsekwencji w teraźniejszości. W tego typu zdaniach, zdanie wprowadzone za pomocą if występuje w czasie przeszłym Past Perfect, a zdanie nadrzędne w trybie przypuszczającym Present Conditional.

Zdanie wprowadzone za pomocą if Zdanie główne
If + czas Past Perfect lub Past Simple tryb przypuszczający Present Conditional lub Perfect Conditional
If this thing had happened that thing would happen. (lecz to nie miało miejsca, więc coś innego się nie odbędzie teraz)
If I had worked harder at school I would have a better job now.
If we had looked at the map we wouldn't be lost.
If you weren't afraid of spiders you would have picked it up and put it outside.

Dowiedz się więcej o tym, jak stosować mieszany okres warunkowy.